Wijn is zonder meer een Bijbelse drank: talloze malen wordt er naar wijn, druiven of wijnranken verwezen. Een der bekendste verhalen is ongetwijfeld "de Bruiloft te Kana", waar water in wijn werd veranderd. Het lag dus enigszins in de lijn der verwachtingen, dat de kerk en de kloosters de wijncultuur zouden gaan profileren. in onze gewesten bestond er te Leuven, Aarschot en Hoegaarden een weliswaar bescheiden wijnbouw, maar het merendeel werd aangevoerd uit de mediterrane gebieden.

Merkwaardig naar onze normen is evenwel, dat men in de middeleeuwen veelal "versneden" wijn verbruikte of er zelf honing, pimpernel, salie, bernagie, spaanse peper of andere kruiden in vermengde. Vlamingen vonden het in de 16e eeuw zelfs appetijtelijk om er gesmolten boter in te vermengen. Dergelijke mengsels zullen leiden tot sangria, punch en vermouth. Vanzelfsprekend werd zowel witte als rode wijn in gerechten geïntegreerd.

Iedere maand wordt de receptuur vooraf rondgestuurd aan de leden en dus ook aan hen, die in de wijncommissie zitting hebben. Deze commissie heeft maandelijks met de wijnhandel, die de wijnen levert, overleg welke wijnen het best bij de gerechten van de maand geserveerd zouden kunnen worden. Per gerecht worden steeds twee wijnen aanbevolen opdat de kookgroep zelf ook nog enige stem in het kapittel heeft.

De aanbevolen wijnen worden steeds op de juiste temperatuur bewaard. Het staat de kookgroep vrij om af te wijken van het wijnadvies. De vereniging wil met het wijnadvies voorkomen dat er grove vergissingen worden gemaakt of dat de wijnen op het laatste moment nog even snel op temperatuur moeten worden gebracht. De wijncommissie probeert ook zoveel mogelijk wisselende wijnadviezen te geven, zodat ook minde bekende wijnen ter tafel komen, die vaak ook nog een betere prijs/kwaliteit verhouding hebben. De sommelier van de groep staat met raad en daad klaar.